આરોગ્ય, રોગો અને શરતો
કોણી સંયુક્તના અસ્થિભંગ: પ્રકારો, લક્ષણો, સારવાર, પુનર્વસવાટ
કોણી સંયુક્ત ખૂબ જટિલ છે. ઉપલા અંગોનું પ્રતિનિધિત્વનું ભાગ રેડિયલ અને અલ્સનર હાડકાં દ્વારા બને છે જે ખભાના પેશીઓ સાથે જોડાય છે. મુખ્ય કોણી સંયોજન અંદર ઘણા નાના મુદ્દાઓ છે. પ્રસ્તુત વિસ્તાર દ્વારા, સમગ્ર અંગની ગતિશીલતા માટે જવાબદાર મોટી ચેતા અને રક્તવાહિનીઓ છે. તેથી, કોણીના સાંધાના હાડકાના ફ્રેક્ચર, મોટર કાર્યોની મુશ્કેલી અને ગંભીર પીડા સિન્ડ્રોમના વિકાસ ઉપરાંત, સંપૂર્ણ જટિલતાઓને કારણે ભરાઈ જાય છે.
આ યોજનાને નુકસાન પહોંચાડવા માટે કયા ઉપચારનો ઉપયોગ થાય છે? કોણીના સંયુક્તના અસ્થિભંગની સારવાર કેવી રીતે કરવી? પુનર્વસન માટે શું જરૂરી છે? અમે સબમિટ કરેલા પ્રશ્નોના જવાબ આપવા પ્રયત્ન કરીશું.
ઇજાઓ કારણો
પતનના પરિણામે તમે કોણીના અસ્થિભંગ બંને મેળવી શકો છો, અને આ વિસ્તાર પરના નોંધપાત્ર આંચકાના ભારણને કારણે. અસ્થિ પેશીઓને સૌથી સામાન્ય નુકસાન આંતરિક છે.
ફ્રેક્ચર ના પ્રકાર
કોણીના સંયુક્ત અસ્થિ પેશીના નીચેના પ્રકારના ઇજાઓ છે:
- કોણીના સાંધાના બંધ ફ્રેક્ચરને ત્રિજ્યાના હાડકા, તેની ગરદન અને માથાને નુકસાન પહોંચાડે છે. જ્યારે તમે કોઈ સીધી અંગ પર આરામ કરો ત્યારે મોટેભાગે અતિશય લોડના પરિણામે થાય છે
- અસ્થિના માળખામાં તિરાડોના દેખાવ ઉપરાંત, ટુકડાઓનું નુકસાન નરમ પેશીઓમાં - કોણીના સંયુક્તના ફ્રેક્ચર ખોલો . તીવ્ર કિસ્સાઓમાં, ચામડીના વિઘ્નો થાય છે, એક માટીનું ઘા રચવામાં આવે છે, જેમાં રક્તનું વિપુલ પ્રમાણમાં નુકશાન છે.
- કોરોનરી પ્રક્રિયાના અસ્થિભંગ અસ્થિ પેશીઓ પર નોંધપાત્ર આઘાત લોડને કારણે થાય છે. આવા ઇજાઓ દુર્લભ છે. આ યોજનામાં થયેલા નુકસાનને પરિણામે ઉપદ્રવના વિસ્થાપન અને અવ્યવસ્થાના રૂપમાં દર્શાવવામાં આવે છે.
પણ, કોણી જોડાની અસ્થિભંગ એ પૂર્વગ્રહ સાથે અને વગર અલગ છે. ઘણીવાર આવા ઇજાઓ સાથે, એક હાડકા પીડાય છે.
લક્ષણો
- તીક્ષ્ણ સતત દુખાવોની હાજરી, જે કાંડા અને કાંડામાં આપે છે.
- અંગની મર્યાદિત ગતિશીલતા અથવા તેની સંપૂર્ણ લકવો
- કોણીના ભાગમાં હાથની વ્યક્તિની ગતિશીલતા માટે બિનઆરોગ્યપ્રદ, અસ્પૃશ્ય, ઉદાહરણ તરીકે, બાજુની દિશામાં.
- સોજોની શરૂઆત, હલકા હેમોટોમાની રચના, ચામડીની ચામડીના ઝાડો.
- મજ્જાતંતુકીય લક્ષણો - આંગળીઓ અને હાથની નિષ્ક્રિયતા, શસ્ત્રસજ્જ થવાની ઝૂંટવડી
- રુધિરવાહિનીઓ, સ્નાયુ પેશી, ચામડી ( કોણીની સંયુક્તના અસ્થિભંગ )
કોણીની સાંધાને ગંભીર નુકસાનની સ્પષ્ટ સંકેત એ કોણીની પાછળ ગંભીર પીડા છે. ઘાયલ વિસ્તારની અગ્રવર્તી સપાટી પર ધીમે ધીમે સોજો અને સૂકવવાના ફોર્મ. નીચેનામાં, હાથને વળાંક કરવાની ક્ષમતા ગુમાવી છે. ઇજાગ્રસ્ત અંગો મર્યાદિત અટકી જાય છે જ્યારે શસ્ત્રસજ્જ ચળવળ ચલાવી રહ્યા હોય, ત્યારે સ્નાયુની તીવ્રતા અનુભવાય છે.
અસ્થિ ડિસ્પ્લેસમેન્ટ સાથે ફ્રેક્ચર પછી, હાથ લંબાવવાની ક્ષમતા રહે છે. જો કે, અંગને વધારવામાં અને તેને બાજુઓ પર ફેરવવાથી નોંધપાત્ર અગવડતા થાય છે.
ફર્સ્ટ એઇડ
રૂઢિચુસ્ત સારવાર
હાડકાની પેશી જોડાયેલ હોવાથી, સંયુક્તને વિકસાવવા માટે હાથને સમયાંતરે જીપ્સમમાંથી છોડવામાં આવે છે. સમય જતાં, આ પાટોને સ્થાયી ફિક્સેટર સાથે બદલવામાં આવે છે, જેમાં હલનચલનની કંપનવિસ્તારને સમાયોજિત કરવાની એક વ્યવસ્થા છે.
ઓપરેટિવ ઉપચાર
ઑપરેટિવ થેરાપીની સફળતા સીધું સર્જન-ટ્રોમાટોલોજિસ્ટની કામગીરીની ચોકસાઈ પર નિર્ભર કરે છે, ખાસ કરીને અસ્થિ પેશીના ટુકડાઓની સરખામણી, એનાટોમિકલી યોગ્ય સ્થાને તેમના ચકાસેલા ફિક્સેશન. આઘાતશાસ્ત્ર અને વિકલાંગવિજ્ઞાનનું કેન્દ્ર સમાન કામગીરીમાંથી બહાર લાવવા માટે સક્ષમ છે.
અલ્સનના અંતના બંધારણની સામાન્ય હાનિ સાથે, ઉપચાર એ તબીબી વાયર લૂપથી પેશીઓને કડક બનાવવાનો છે. ક્યારેક હાડકાંના વધારાના સ્થાને પ્રવક્તા સાથે સ્થિર સ્થિતિ જરૂરી છે.
જો તમને ટુકડાઓના રચના સાથે કોણીના સંયુક્ત ફ્રેક્ચરનો સામનો કરવો પડે, તો ઉપચાર હાડકાના પ્લાસ્ટિક પર આધારિત છે. આવી પરિસ્થિતિઓમાં, તે લૂપ સાથે પેશીઓને સજ્જડ કરવી મુશ્કેલ છે, કારણ કે આ સંયુક્ત સપાટીને શોર્ટનિંગ તરફ દોરી શકે છે. તેના બદલે, કમ્પ્રેશન ગતિશીલ પ્લેટનો ઉપયોગ કરવો.
એવા કિસ્સામાં કે જ્યાં અસ્થિ વિભાજનના સંકેતો છે, ટ્રોમેટોોલોજી અને ઓર્થોપીડ્સનું કેન્દ્ર દર્દીને એક ખાસ પ્રોસ્ટેસ્ટેસિસ સાથે શરીરની પેશીઓને ફેરબદલ કરી શકે છે. ઇમ્પ્લાન્ટ પ્લાસ્ટિક અને મેટલના બનેલા છે. અસ્થિ સિમેન્ટનો ઉપયોગ કરીને તેનું સ્થાપન થાય છે.
શક્ય જટિલતાઓને
બાળકોમાં જટિલતાઓને રોકવા માટે, અંગની કાર્યક્ષમતાના ખાસ નુકશાનમાં, પુખ્ત વયના લોકોની દેખરેખ હેઠળ સારવાર કરવી જોઇએ. સૌ પ્રથમ, ઉપચાર દરમિયાન સમગ્ર ઇજાગ્રસ્ત હાથ સંપૂર્ણપણે આરામથી હોવો જોઈએ. બાળકને કોઈ અંગ ન લાવવા જોઈએ, તીક્ષ્ણ ચળવળ કરશે. આવા બેદરકારીના પ્રવેશથી વારંવાર અસ્થિભંગ થઈ શકે છે.
પુનર્વસવાટ
- મસાજ;
- થેરાપ્યુટિક જિમ્નેસ્ટિક્સ;
- ફિઝીયોથેરાપ્યુટિક પ્રક્રિયાઓ
પ્લાસ્ટર પાટો સાથે અંગને ફિક્સ કર્યા પછી પહેલા દિવસમાં થેરાપ્યુટિક શારીરિક શિક્ષણની મદદથી સંયુક્ત રીતે વિકાસ શક્ય છે. કુદરતી રીતે, આ કિસ્સામાં, કોણી પર હાથ વક્રતા ટાળો. મુખ્ય ભાર આંગળીઓ અને કાંડાના ચળવળ પર છે. ઇજાગ્રસ્ત વ્યક્તિની આગ્રહણીય છે કે, પગવાળા પટ્ટાઓ અને ખભાના સ્નાયુઓને કાબૂમાં રાખીને, માથું દ્વારા ઘાયલ થયેલા અંગને ઘા કરવા માટે, નીચાણવાળી સ્થિતિમાં. આવા ઉકેલો પેશીઓમાંથી લસિકા પ્રવાહના સક્રિયકરણના પરિણામે સોજો દૂર કરવા માટે ફાળો આપે છે.
જ્યારે સંયુક્ત ની જોડણીની ક્ષમતાને પુન: સ્થાપિત કરવામાં આવે છે, તે ધીમે ધીમે વિકસિત થાય છે. આવું કરવા માટે, કાસ્ટનો મુખ્ય ભાગ દૂર કરવામાં આવે છે, જેના પગલે માપન કરવામાં આવે છે, અંગની અસંમત હલનચલન થાય છે. થેરાપ્યુટિક જિમ્નેસ્ટિક્સની મદદથી પુનર્વસવાટમાં, તે સંપૂર્ણપણે વાળને ઉથલાવી અને નિરંકુશ કરવા માટે પ્રતિબંધિત છે, કારણ કે આ વારંવાર અસ્થિભંગ થઈ શકે છે.
પ્લાસ્ટર પાટોના સંપૂર્ણ નિરાકરણ પછી જ મસાજનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે. અને ખભા કમરપટ્ટીની સ્નાયુઓ પર અસર અને પાછળનો અવકાશી સ્થિતિમાં. આવા કાર્યવાહીનું નિયમિત અમલ પીડા સિંડ્રોમને દૂર કરી શકે છે, ક્ષારગ્રસ્ત સ્નાયુઓને મજબૂત કરી શકે છે, અસ્થિબંધનને લંબાવવું અને છેવટે હાથની ગતિશીલતાને પુનઃસ્થાપિત કરી શકે છે.
ફિઝીયોથેરાપ્યુટિક કાર્યવાહી માટે, તેમને ઉપચારાત્મક જીમ્નાસ્ટિક સાથે વૈકલ્પિક કરવા ભલામણ કરવામાં આવે છે. અહીં યુએચએફ, મેગ્નેટિક ચિકિત્સા, ઇલેક્ટ્રોફોરસિસ, ઉપચારાત્મક કાદવ સાથેની સારવારની રીતોનો આશરો લેવો.
અંતમા
પરિણામે, એ નોંધવું જોઇએ કે ભોગ બનેલા પછી ભોગ બનેલી હોસ્પિટલને તેના માટે કેટલાક પ્રશ્નો સ્પષ્ટ કરવાની જરૂર છે. હાજરી આપનાર ફિઝીશિયન દ્વારા સ્પષ્ટતા કરવી જોઈએ કે કોણીના સાંધામાં હલનચલન કેવી રીતે કરવું તે જ્યારે અંગની વજન શક્ય છે, ત્યાગ અને ગૂંચવણો કેવી રીતે ટાળી શકાય, નજીકના ભવિષ્યમાં શું અપેક્ષા રાખી શકાય છે.
Similar articles
Trending Now